Już za młodu wiedziałem, że kraść nie można, jednak czasem byłem w wielkiej potrzebie i miałem ogromny debet w swoim nastoletnim budżecie, wtedy zawsze ratowały mnie drobne porozrzucane w domu, a czasem zdarzały się nawet pieniądze papierowe.

Moi rodzice, a szczególnie tata resztę z zakupów pozostawiał na szafkach, stolikach i gdzie popadnie, później ona w cudowny sposób znikała za moją sprawą.

Sam nie wiem, czy to jest kradzież, bo w sumie te pieniądze leżały na ogólnie dostępnym miejscu, jednak fakt jest taki, że nie informowałem rodziców o tym, że zabieram te pieniądze.

Powiem Ci że nie jesteś sam
Większość młodych ludzi tak robi.
Ja myślę, że to jednak nie kradzież, w końcu sama w dzieciństwie "użyczałam" sobie drobnych pozostawionych bez opieki.
Przecież jeżeli kładziesz coś na stole to jest to wystawione na widok publiczny i ktoś się może pokusić.
Jakby komuś zależało to by schował kasę, tam gdzie powinna być - czyli do swojego portfela.

jeżeli leży bez opieki to warto się zgubą zaopiekować:)
taka kradzież to nie kradzież;p

sam często sprawdzałem kieszenie spodni w koszu na pranie. Można było znaleźć drobne na paczkę chipsów:)