Witam.

Moim lękiem jest arachnofobia, czyli gdy widzę pająka od razu panikuję. Nie wiem czemu? Tylko jak zobaczę pająka to od razu biorę do ręki to co jest i rzucam w niego, krótko mówiąc nie panuję nad swoim ciałem!

Mam dokładnie taki sam lęk. Niestety ja zamiast rzucania krzyczę( i to bardzo głośno )
Niestety nie mogę się przemóc. Czasami, po takim napadzie paniki, sama z siebie się śmieję, bo przecież cały dom musiał się zlatywać, żeby zabić 1 malutkiego pajączka...

A co myślicie o jakiś terapiach? Ciekawa jestem czy skutkują...

jedyna terapia to jest konfrontacja przymusowa,

byłam kiedyś na safari w dżunglach na Sri Lance przy Indiach tydzień pod namiotem
po tym czasie pająków już się nie boję bo to były chyba jedne z najmniejszych tam owadów

moja koleżanka, kiedy byłyśmy razem w górach, weszła się wysiusiać do takiej wystawionej plastikowej ubikacji "toitoi"
nagle zobaczyła pająka przed twarzą i wyleciała z krzykiem z majtkami po kolana i gołym tyłkiem, hehe a ma juz po
trzydziestce więc dorosła kobieta, ludzie myśleli że zwariowała

... ale był wstyd

Tam gdzie pająki na Sri Lance i gdzie indziej, to ja bym w lesie nie zasnął. Chyba, że w jakiejś klatce, gdzie by się te... obrzydliwe pająki nie dostały!

I dla tego nigdy nie pojadę do dżungli, albo innych tam lasów tropikalnych.
A myślę, że konfrontacja z naszym "problemem" bez odpowiedniego przygotowania psychicznego nic by nie zdziałała, mogłaby co najwyżej jeszcze pogorszyć sprawę.
Zobaczyłabym takiego pająka, doznałabym szoku i pewnie duuużo czasu by mi potem zajęło pozbieranie się do kupy.

no ale przecież przez uciekanie przed sytuacjami napotkania na wasz problem nigdy nie nauczycie się pokonać lęk

chyba każdy się brzydzi pająków ale trzeba się nauczyć nie zwracać na nie uwagi

A jak mamy z tego wyjść!? Czy iść na jakąś terapię? Może jakieś inne sposoby macie??

proponuję metodę małych kroków. Zacznij oswajać się z małymi pająkami może w terrarium, a później oswój się z tymi fajnymi włochatymi;]

jednak ważne jest by ktoś Ci pomógł i pokazał, że Twój lęk jest niczym nieuzasadniony.

Pająki kiedyś mnie bardzo przerażały...
jednak od kiedy przeprowadziłem się na przedmieścia już nic nie jest w stanie mnie zaskoczyć.
Pozostała mi obawa przed dużymi i włochatymi pająkami. Zwykłe, małe, domowe pajączki nie robią już na mnie żadnego wrażenia.