Agorafobia oznacza dosłownie lęk przed otwartą przestrzenią (gr. agora – rynek, plac; phobos – strach) i w takim znaczeniu termin ten jest od dawna używany dla określenia pewnego rodzaju zaburzeń lękowych. Ostatnio jednak, zwłaszcza w oficjalnym języku medycznym, słowo to posiada szerszy zakres. Poza lękiem przed otwartą przestrzenią obejmuje także obawy przed znalezieniem się w takich miejscach jak tłum, miejsca publiczne (np. sklep), oddaleniem się od domu i samotnym podróżowaniem (metrem, autobusem, pociągiem czy samolotem). Wszystkie te miejsca lub sytuacje są w podobny sposób przeżywane jako niebezpieczne, według chorego to właśnie w nich może wystąpić nagłe pogorszenia jego stanu zdrowia. Charakterystyczną cechą agorafobii jest unikanie owych miejsc przez osobę chorą, obawia się ona bowiem, że w takiej dramatycznej sytuacji uzyskanie pomocy albo natychmiastowe opuszczenie niebezpiecznego terytorium będzie trudne lub niemożliwe. Agorafobia jest uważana za zaburzenie lękowe, gdyż z punktu widzenia postronnego obserwatora obawy przed nagłym zagrożeniem stanu zdrowia są nieuzasadnione.

Co myślicie osobach z ciężką agorafobią, kiedy chora osoba boi się wyjść z domu?
Jak tak można żyć?

pewnie trudno ale takie osoby nie wychodzą z domu i ciężko je spotkać:P

jak każdy lęk i ten ma na pewno chwile kiedy się bardziej nasila. Nie można się poddać i siedzieć w domu, z pewnością są specjaliści, którzy chętnie pomogą.

uważam, że każdy lęk można zwalczyć tylko trzeba się odpowiednio zmotywować i na pewno każdemu się uda.

Takim osobom niesamowicie ciężko jest funkcjonować w społeczeństwie

Racja